۵ برابر شدن قیمت داروهای روانپزشکی؛ بیماران میان گرانی و کمبود
قیمت آسنترا ۱۰۰ در سه سال از ۲۴۰ هزار به یک میلیون و ۲۰۰ هزار تومان رسید و کلرودیازپوکساید ۴۷۱ درصد گران شد؛ کمبود و پوشش ناقص بیمه فشار را مضاعف کرده است.
داروهای روانپزشکی برای بسیاری از بیماران نه یک انتخاب، بلکه بخشی از روند مستمر درمان است؛ اما طی سالهای اخیر افزایش قیمت و دشوارشدن دسترسی به برخی اقلام، ادامه این درمان را برای شماری از بیماران و خانوادههایشان دشوار کرده است. گزارشهای منتشرشده در سال ۱۴۰۵ از کمبود طیف گستردهای از داروهای روانپزشکی از جمله داروهای مورد استفاده در افسردگی، اختلال دوقطبی و اسکیزوفرنی و اختلال در دسترسی به داروهایی مانند کلونازپام و آسنترا حکایت دارد. بررسی قیمت پنج داروی روانپزشکی تصویر روشنی از افزایش هزینه درمان ارائه میدهد. قیمت آسنترا ۱۰۰ که حاوی سرترالین است و در درمان افسردگی، اضطراب، وسواس و حملات پانیک استفاده میشود، از ۲۴۰ هزار تومان در سال ۱۴۰۳ به ۶۵۰ هزار تومان در سال ۱۴۰۴ و یک میلیون و ۲۰۰ هزار تومان در سال ۱۴۰۵ رسیده است؛ یعنی قیمت این دارو در دو سال حدود پنج برابر شده و تنها در فاصله سال ۱۴۰۴ تا ۱۴۰۵ حدود ۸۵ درصد افزایش یافته است (+۴۰۰ درصد در سه سال). در میان پنج داروی مورد بررسی، کلرودیازپوکساید ۱۰ بیشترین رشد قیمتی را داشته است: از ۷۰ هزار تومان در سال ۱۴۰۳ به ۲۴۰ هزار تومان در سال ۱۴۰۴ و ۴۰۰ هزار تومان در سال ۱۴۰۵؛ یعنی بیمار در سال ۱۴۰۵ نسبت به دو سال قبل باید حدود ۵.۷ برابر بیشتر برای این دارو هزینه کند و افزایش یکساله آن حدود ۶۷ درصد بوده که رشد تقریباً ۴۷۱ درصدی در سه سال را نشان میدهد. سایر داروها نیز گران شدهاند: فلوکستین ۲۰ از ۳۵۰ هزار تومان به ۸۵۰ هزار تومان رسیده (رشد حدود ۱۴۳ درصدی در دو سال)، آلپرازولام ۱ از ۲۵۰ هزار به ۷۸۰ هزار تومان (رشد ۲۱۲ درصدی) و کلونازپام ۲ با کمترین رشد از ۳۵۰ هزار به ۵۵۰ هزار تومان (افزایشی حدود ۵۷ درصد). همزمان، کلونازپام و آسنترا در مقاطعی با اختلال جدی در دسترسی مواجه شدهاند و برخی بیماران برای یافتن دارو ناچار به مراجعه به چند داروخانه شدهاند. رئیس انجمن روانپزشکان ایران از تشدید کمبود داروهای اعصاب و روان خبر داده و رئیس سازمان غذا و دارو بخشی از کمبودها را به تأخیر در تخصیص ارز و مشکلات تأمین از هند نسبت داده است؛ مشکل مواد اولیه بهویژه در حوزه داروهای اعصاب و روان از عوامل ایجادکننده کمبودها عنوان شده است. بنابراین بیمار با یک مشکل دوگانه مواجه است: از یک سو دارو گران شده و از سوی دیگر ممکن است حتی با داشتن توان مالی، داروی تجویزشده را در داروخانه پیدا نکند. نتیجه میتواند تغییر خودسرانه برند، کاهش دوز، فاصله انداختن میان مصرف قرصها یا توقف درمان باشد؛ اقداماتی که بدون نظر پزشک میتواند خطرناک باشد. در کنار اینها، فاصله میان قیمت دارو و میزان تعهد بیمه، بار مالی سنگینی را بر دوش بیماران روانپزشکی گذاشته است.
به مدیونایتد بپیوندید 🎉
جدیدترین اخبار دارو و سلامت را در شبکههای اجتماعی دنبال کنید