آسیب دیدن ۱۲ داروخانه تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی ایران در جنگ

محمدمهدی مجاهدیان، معاون غذا و دارو دانشگاه علوم پزشکی ایران، در گفت‌وگو با فانا درباره سرنوشت ۱۲ داروخانه تحت پوشش این دانشگاه که در جنگ اخیر آسیب دیده‌اند، توضیح داد که این معاونت در عمل امکانات مالی مستقیمی برای جبران خسارت این داروخانه‌ها در اختیار ندارد. وی گفت: «ما تنها کاری که می‌توانستیم انجام دهیم، اطلاع‌رسانی به ارگان‌هایی بود که از ما اطلاعات خواستند؛ مانند دانشگاه علوم پزشکی ایران، وزارت بهداشت، استانداری تهران و شهرداری تهران.» به گفته او، این اطلاعات برای پیگیری کمک‌های بعدی به نهادهای بالادستی منتقل شده است. مجاهدیان افزود: «ما در معاونت غذا و دارو دانشگاه، بودجه خاصی برای کمک به داروخانه‌های آسیب‌دیده نداریم.» او توضیح داد که کمک‌های انجام‌شده محدود به مساعدت در زمینه جابه‌جایی داروخانه‌های آسیب‌دیده بوده است؛ یعنی فراهم کردن امکان ادامه فعالیت این داروخانه‌ها در مکانی دیگر. وی همچنین اشاره کرد که در مواردی به تبادل داروهایی که در انبار این داروخانه‌ها باقی مانده بود کمک شده است؛ اقدامی که برای جلوگیری از از بین رفتن موجودی دارویی و حفظ دسترسی بیماران به اقلام مورد نیاز انجام شده است. مجاهدیان تأکید کرد: «در زمینه بازسازی داروخانه‌های آسیب‌دیده بودجه خاصی نداریم و صرفاً اطلاعات این داروخانه‌ها را به مراجع بالاتر منتقل کردیم که امیدواریم این مراجع کمک‌های لازم را برای بازسازی ارائه دهند.» این اظهارات نشان می‌دهد که مسئولیت مالی بازسازی داروخانه‌های آسیب‌دیده فراتر از ظرفیت معاونت‌های غذا و دارو در دانشگاه‌های علوم پزشکی است و تأمین منابع آن نیازمند تصمیم‌گیری در سطح وزارت بهداشت، استانداری و شهرداری است. داروخانه‌ها یکی از حلقه‌های پایانی و حیاتی زنجیره تأمین دارو به شمار می‌روند؛ زیرا آخرین نقطه تماس بیمار با دارو هستند. آسیب دیدن یک داروخانه نه‌تنها به معنی از دست رفتن یک واحد کسب‌وکار خدماتی است، بلکه می‌تواند دسترسی ساکنان یک محله یا منطقه به دارو، به‌ویژه داروهای مزمن و تخصصی، را با اختلال جدی روبه‌رو کند. بر این اساس، پیگیری وضعیت این ۱۲ داروخانه و تعیین تکلیف منابع بازسازی آن‌ها، موضوعی فراتر از یک مسئله اداری است و به استمرار دسترسی بیماران در منطقه تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی ایران مرتبط می‌شود.