برنامه بلندپروازانه چین برای جهش در صنعت داروسازی تا ۲۰۳۰

چین در برنامه پنج‌ساله جدید خود هدف‌گذاری کرده است که تا ۲۰۳۰ به یکی از قدرت‌های جهانی در صنعت داروسازی تبدیل شود. به گزارش فانا، بر اساس این برنامه که روز جمعه با مشارکت ۱۰ نهاد دولتی منتشر شد، چین قصد دارد سهم داروهای جدید خود را به بیش از ۲۵ درصد کل جهان افزایش دهد. دستیابی به این سطح از سهم بازار جهانی در حوزه داروهای نوآورانه، به معنای حرکت از موقعیت تولیدکننده و پیمانکار ساخت دارو به موقعیت صاحب محصول و مالک مالکیت فکری است؛ تغییری که به‌طور معمول نیازمند سرمایه‌گذاری بلندمدت در تحقیق و توسعه و همچنین توانمندی در انجام مطالعات بالینی در سطح بین‌المللی است. این برنامه همچنین درآمد شرکت‌های بزرگ صنعت داروسازی را تا ۲۰۳۰ بیش از ۳/۵ تریلیون یوان — معادل ۵۲۲ میلیارد دلار — هدف‌گذاری کرده و خواستار آن است که میانگین هزینه‌کرد تحقیق و توسعه شرکت‌های داروسازی بورسی از ۱۰ درصد فراتر رود. تعیین یک آستانه عددی برای نسبت هزینه تحقیق و توسعه به فروش، از منظر سیاست صنعتی اهمیت دارد؛ زیرا این نسبت یکی از شاخص‌های متعارف سنجش شدت نوآوری در شرکت‌های دارویی است و افزایش آن به معنای هدایت منابع به سمت توسعه محصولات جدید است. از اهداف دیگر این برنامه می‌توان به رشد سالانه بیش از ۲۰ درصد صنعت داروهای نوآورانه اشاره کرد. همچنین تولید دست‌کم پنج محصول با فروش سالانه بیش از یک میلیارد دلار در فهرست اهداف قرار دارد؛ معیاری که در صنعت دارو به‌عنوان آستانه محصولات پرفروش شناخته می‌شود و رسیدن به آن، توان تجاری‌سازی یک شرکت را در بازارهای جهانی نشان می‌دهد. در سطح ساختاری نیز این برنامه اهداف مشخصی تعیین کرده است: ایجاد ۵۰ شرکت داروسازی با درآمد سالانه بالای ۱۰ میلیارد یوان و ۲۰ پارک صنعتی دارویی با تولید سالانه دست‌کم ۱۰۰ میلیارد یوان. تجمیع صنعت در قالب پارک‌های تخصصی، الگویی است که چین در دیگر حوزه‌های صنعتی نیز به‌کار گرفته و هدف آن، تمرکز زیرساخت، آزمایشگاه‌ها و زنجیره تأمین در خوشه‌های جغرافیایی مشخص است. این برنامه همچنین بر توسعه داروها و تجهیزات جدید، افزایش همکاری‌های بین‌المللی، انجام مطالعات بالینی چندمرکزی و حضور بیشتر شرکت‌های چینی در بازارهای جهانی تأکید دارد. تأکید بر مطالعات بالینی چندمرکزی، به‌طور مشخص به این معناست که داده‌های بالینی تولیدشده در چین برای ارائه به نهادهای نظارتی سایر کشورها و ورود به بازارهای جهانی قابل استفاده باشد؛ همان مسیری که شرکت‌های چینی برای بین‌المللی‌شدن محصولات خود به آن نیاز دارند. این گزارش به نقل از گلوبال تایمز منتشر شده است.