سندیکای داروسازان: نقش کلیدی شرکت‌های فورواردر در تامین مواد اولیه…

رئیس هیات‌مدیره سندیکای صاحبان صنایع داروهای انسانی ایران گفت در زمینه حمل مواد اولیه دارویی، مواد حدواسط، حلال‌ها و مواد جانبی، پس از جنگ رمضان و به‌ویژه محاصره دریایی با مشکلات جدی مواجه شده‌ایم؛ حمل از هند دشوارتر است، چراکه خطوط هوایی هنوز امکان حمل از این کشور را فراهم نکرده‌اند و حمل دریایی نیز باید از طریق کشورهای ثالث انجام شود که حدود چهار ماه زمان می‌برد و همین تأخیر به کمبود دارو منجر می‌شود. تحریم‌ها و تبعات جنگ، زیرساخت‌های حمل‌ونقل دارویی کشور را به شدت تحت فشار قرار داده و طولانی‌شدن زمان تأمین، مستقیماً برنامه تولید و عرضه دارو را مختل می‌کند. به گفته وی، برخی شرکت‌های فورواردر حمل هوایی از هند را از طریق کشورهای ثالث انجام می‌دهند؛ در مسیر چین اما پروازها برقرار است و حمل ریلی نیز در جریان است؛ بنابراین مشکلات حمل از چین کمتر و از هند بیشتر است. هند به عنوان یکی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان ماده اولیه دارویی جهان، سهم قابل توجهی در تأمین نیاز صنعت داروسازی ایران دارد و اختلال در این مسیر، زنجیره تأمین طیف وسیعی از داروها را با خطر کمبود مواجه می‌سازد. رئیس سندیکا افزود از مسئولان وزارت امور خارجه و سفارت ایران در هند درخواست کمک شده و جلسات متعددی با شرکت‌های بزرگ فورواردر بخش خصوصی در اتاق بازرگانی برگزار شده است؛ این شرکت‌ها بدون چشمداشت در تلاش‌اند مشکل حمل مواد اولیه دارویی از هند را هرچند با تأخیر و هزینه بالاتر برطرف کنند. همکاری و هماهنگی میان بخش خصوصی و نهادهای دولتی در چنین شرایط بحرانی، کلید حفظ چریان تأمین مواد اولیه و جلوگیری از تشدید کمبودهای دارویی است و نقش شرکت‌های فورواردر به عنوان حلقه اصلی اتصال تولید داخلی به بازار جهانی، بیش از پیش برجسته شده است. وی با اشاره به اهمیت حمل مستقیم مواد اولیه دارویی از هند به‌ویژه برای داروهای مخدر و تحت کنترل گفت بر اساس قوانین جهانی، این داروها باید مستقیم از مبدأ به مقصد حمل شوند و امکان حمل غیرمستقیم از کشور ثالث وجود ندارد؛ در هر صورت مسئولان دولتی در تلاش‌اند، اما کار اصلی در این زمینه بر عهده شرکت‌های فورواردر خصوصی کشور است. این قید و بندهای قانونی، انعطاف در مسیر حمل این دسته از مواد را به صفر رسانده و هرگونه اختلال در مسیر مستقیم حمل، به‌صورت کامل بر تأمین آن‌ها اثر می‌گذارد. حل این چالش‌ها نیازمند یک راهبرد چندلایه و هماهنگ است: از بهره‌گیری از ظرفیت‌های دیپلماتیک برای بازکردن مسیرهای حمل و رایزنی با شرکت‌های بین‌المللی، تا تقویت لجستیک داخلی، ذخیره‌سازی راهبردی مواد اولیه و متنوع‌سازی مبادی تأمین در دوره‌های ثبات. در مجموع، پایداری زنجیره تأمین مواد اولیه دارویی در شرایط کنونی وابستگی زیادی به سلامت مسیرهای لجستیکی دارد و اختلال در آن، می‌تواند به‌طور زنجیره‌ای تولید، عرضه و در نهایت سلامت بیماران را به خطر بیندازد؛ بنابراین یافتن راه‌حل‌های پایدار و سریع برای رفع این موانع باید در صدر اولویت‌های سیاست‌گذاران و فعالان صنعت قرار گیرد. در همین زمینه بخوانید: جایگزین قرص داپسون؛ جزئیات و بررسی بالینی.