روایتی از بزرگ‌ترین بیمارستان خاورمیانه، چرا «میلاد» شلوغ است؟

حضور در بیمارستان‌های مرجع و دولتی، همواره تصویری دوگانه از درماندگی در صف‌های طولانی و فداکاری کادر درمان را پیش چشم می‌گذارد. روایتی ۱۲ ساعته از همراهی با یک بیمار در بیمارستان میلاد تهران نشان می‌دهد چگونه حجم انبوه مراجعان از سراسر کشور، زمان خدمات‌رسانی را فرسایشی می‌کند، اما در دل همین شلوغی و خستگی مفرط، نظم فرآیندی و جلوه‌های اخلاقی و انسانی همچنان زنده است. به گزارش فانا، «میلاد شلوغ است»؛ این جمله‌ای است که بسیاری از مراجعه‌کنندگان به این بیمارستان بعد از ساعت‌ها انتظار بر زبان می‌آورند، اما پشت این شلوغی فقط یک صف طولانی یا کندی در ارائه خدمات نیست؛ بخشی از ماجرا به تمرکز امکانات درمانی در تهران، مراجعه بیماران از استان‌های مختلف و فشار اقتصادی خانواده‌هایی برمی‌گردد که با افزایش هزینه‌های درمان، ناچار به انتخاب مراکز تأمین اجتماعی و بیمارستان‌های بزرگ و پرتردد شده‌اند. در این گزارش که حاصل حدود ۱۲ ساعت حضور در مراحل مختلف درمان و تشخیص است، برخلاف تصور رایج از بی‌نظمی، فرآیندهای پذیرش، آزمایش، تصویربرداری و ویزیت در مسیری مشخص پیش می‌رود و کارکنان، با وجود بار بالای مراجعان و کمبود وقت، پاسخ‌گویی و راهنمایی بیماران را ادامه می‌دهند. با این حال، فاصله میان تعداد مراجعان و ظرفیت خدمت‌رسانی، انتظار در برخی بخش‌ها را طاقت‌فرسا کرده است. این روایت، تصویری از چالش ساختاری نظام درمان دولتی را پیش می‌گذارد: تمرکز امکانات و تخصص در پایتخت، بیماران را از سراسر کشور به چند مرکز بزرگ می‌کشاند و قیمت خدمات و پوشش بیمه‌ای، سهم بیمار از هزینه درمان را تعیین می‌کند؛ موضوعی که در گزارش به آن به‌عنوان یکی از ریشه‌های شلوغی بیمارستان‌های مرجع اشاره شده است.