بازسازی انستیتو پاستور ایران پس از آسیب جنگ؛ ۱۰۶ سال خدمت به سلامت

۲۹ مردادماه یادآور تأسیس انستیتو پاستور ایران در سال ۱۲۹۹ است؛ مجموعه‌ای که طی ۱۰۶ سال گذشته بخش مهمی از تاریخ سلامت ایران بوده است. به گزارش فانا، تولید انواع واکسن و کیت‌های تشخیصی، مبارزه با بیماری‌هایی همچون آبله، طاعون، وبا، مالاریا، سل، هپاتیت، هاری و کرونا، ایجاد آزمایشگاه‌های مرجع و شبکه‌های تحقیقاتی و توسعه بانک‌های زیستی تنها بخشی از کارنامه این مؤسسه است. انستیتو پاستور ایران به‌عنوان یک مؤسسه موقوفه و عضو شبکه بین‌المللی انستیتو پاستور، از اوایل دهه ۷۰ با آغاز دوره آموزشی فراورده‌های بیولوژیک، گام‌های مؤثری در راه‌اندازی مهندسی ژنتیک و پروتئین‌های نوترکیب برداشت و نقش مهمی در توسعه دانش بیوتکنولوژی و تولید واکسن و دارو ایفا کرد. فعالیت‌های تولیدی فعلی آن شامل واکسن‌های هپاتیت ب نوترکیب، ب.ث.ژ، کرونا (پاستوکووک) و هاری دامی است. ماه‌های اخیر برای خانواده انستیتو پاستور دوره‌ای دشوار و کم‌سابقه بود؛ در جریان جنگ اخیر بخش‌هایی از زیرساخت‌ها و تجهیزات ساختمان اصلی این مؤسسه تاریخی آسیب دید. با این حال این آسیب نتوانست فعالیت‌های انستیتو را متوقف کند و بخش مهمی از فعالیت‌ها با تلاش شبانه‌روزی کارکنان ادامه یافت و هم‌زمان روند بازسازی زیرساخت‌های آسیب‌دیده آغاز شد. هرچند محدودیت منابع مالی سرعت بازسازی را کاهش داده، برنامه با جدیت دنبال می‌شود و هدف آن بازگرداندن ظرفیت‌های آسیب‌دیده و سپس نوسازی و ارتقای زیرساخت‌های انستیتو برای پاسخ به چالش‌های بهداشتی آینده از جمله پاندمی‌هاست؛ چراکه تجربه پاندمی کووید-۱۹ نشان داد کشورها باید سرمایه‌گذاری لازم را برای آمادگی در برابر تهدیدات بهداشتی پیش رو انجام دهند.