کاهش بی‌سابقه مرگ‌های ناشی از اوردوز مواد مخدر در آمریکا

از ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۳ سالانه بیش از ۱۰۵ هزار نفر در آمریکا بر اثر اوردوز مواد مخدر جان خود را از دست می‌دادند؛ رقمی بسیار بالاتر از سال‌های پیش از همه‌گیری کووید. اما ناگهان نرخ مرگ‌ومیر کاهش یافت: مرگ‌های ناشی از اوردوز در ۲۰۲۴ حدود ۲۷ درصد کم شد و داده‌های اولیه ۲۰۲۵ نیز کاهش دیگری را نشان می‌دهد، هرچند آمار مرگ‌ومیر هنوز بالاست. در اسکاتلند نیز مرگ‌های ناشی از اوردوز در ۲۰۲۴ حدود ۱۳ درصد و در کانادا ۹ درصد کاهش یافت. گزارش تازه بنیاد کامن‌ولث که پنجشنبه سوم سپتامبر منتشر شد، عوامل احتمالی این تغییر را بررسی کرده است. براندون مارشال، اپیدمیولوژیست دانشگاه براون، این کاهش را «بی‌سابقه» خواند اما تأکید کرد هنوز از بحران خارج نشده‌ایم. نویسنده گزارش، ایوان گوماس، با مقام‌های سلامت و اعتیاد ده‌ها ایالت آمریکا و کشورهای دیگر گفت‌وگو کرده است؛ او می‌گوید همه تأکید کردند هیچ عامل واحدی دلیل این کاهش نیست و مجموعه‌ای از اقدامات را برشمردند: توزیع نالوکسان و کاهش آسیب، گسترش دسترسی به داروهای درمان اختلال مصرف مواد افیونی (مانند متادون و بوپرنورفین)، بهبود درمان در زندان‌ها و تقویت زیرساخت داده. نالوکسان، داروی خنثی‌کننده اوردوز، عامل مهمی شناخته می‌شود؛ ویرجینیا پس از اجرای برنامه «اشباع نالوکسان» بین ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۴ کاهش ۴۰ درصدی مرگ‌های اوردوز را تجربه کرد و مریلند با بیش از دو برابر کردن توزیع نالوکسان، از ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۴ کاهش ۲۵ درصدی ثبت کرد. به گفته کارشناسان، توسعه دسترسی به داروهای درمان اعتیاد نیز مؤثر بوده است؛ کلرادو شمار کلینیک‌های متادون خود را از ۲۵ به ۵۴ رساند و مقام‌های سوئد می‌گویند یک دهه گسترش این درمان‌ها از ۲۰۱۷ حدود ۲۵ درصد کاهش مرگ را به همراه داشته است. هرچند این پیشرفت امیدوارکننده است، کارشناسان درباره آینده هشدار می‌دهند: کاهش بودجه Medicaid و سیاست‌های دولت جدید آمریکا علیه برخی اقدامات کاهش آسیب، دستاوردها را تهدید می‌کند. پژوهشگران دانشگاه پنسیلوانیا و بوستون تخمین زده‌اند که اجرای این برش‌ها می‌تواند ۱۵۶ هزار نفر را از دسترسی به درمان محروم کند و نرخ اوردوز را در این گروه دو برابر کند. سارا ویکمن، پزشک طب اعتیاد بیمارستان عمومی ماساچوست نیز گفت: «هر مرگ ناشی از اوردوز یک شکست واقعی است، چون هیچ‌کس نباید وقتی پادزهر داریم بر اثر اوردوز بمیرد.»