آسیب شریانی در بزرگسالان ۲۰ ساله و لزوم ارزیابی زودهنگام قلبی عروقی

یک پژوهش علمی جدید نشان داده است که نزدیک به ۸ نفر از هر ۱۰ شرکت‌کننده جوان با میانگین سنی ۲۳ سال به سندرم متابولیک-کلیوی-قلبی‌عروقی (CKM syndrome) در مراحل ۱ تا ۳ مبتلا هستند. این مطالعه که امروز (۲۰ اوت ۲۰۲۶) در مجله علمی معتبرِ همتا-بازبینیشده Circulation: Population Health and Outcomes متعلق به انجمن قلب آمریکا منتشر شده، حاکی از آن است که شرکت‌کنندگان در مراحل پیشرفته‌تر این سندرم نشانه‌های اولیه آسیب شریانی را از خود بروز دادند؛ یافته‌ای که بر ضرورت آغاز زودهنگام تلاش‌های پیشگیری از بیماری‌های قلبی‌عروقی تأکید می‌کند. محققان وضعیت سلامت قلبی‌عروقی شرکت‌کنندگان را به دو شیوه ارزیابی کردند: تعیین مرحله سندرم CKM و همچنین نمره سلامت قلبی‌عروقی Life's Essential 8™ انجمن قلب آمریکا. برای بررسی نشانه‌های آسیب شریانی نیز از تصویربرداری اولتراسوند از شریان‌های کاروتید (شریان‌های بزرگ گردن که خون را به مغز می‌رسانند) استفاده شد. دکتر Donald Lloyd-Jones، متخصص قلب در Boston Medical Center و استاد پزشکی در دانشکده پزشکی Chobanian & Avedisian دانشگاه بوستون، گفت: «این مطالعه نشان می‌دهد که مرحله‌بندی سندرم CKM و Life's Essential 8 مکمل یکدیگرند و برای شناسایی بزرگسالان زیر ۳۰ سال که ممکن است در مسیر سریعِ آسیب شریانی، تجمع پلاک و در نهایت خطر بالاتر رویدادهای قلبی‌عروقی آینده باشند، به کار می‌روند.» سندرم CKM رابطه به‌هم‌پیوسته میان چاقی، دیابت، بیماری مزمن کلیوی و بیماری قلبی‌عروقی را توصیف می‌کند و بر اساس عوامل خطر در مراحل ۰ تا ۴ طبقه‌بندی می‌شود. در این پژوهش، داده‌های سلامت ۱٬۲۸۳ شرکت‌کننده از مطالعه FF-CHAYA (آینده خانواده‌ها - سلامت قلبی‌عروقی در بزرگسالان جوان) تحلیل شد؛ تقریباً ۸۰ درصد از آن‌ها معیارهای مرحله ۱، ۲ یا ۳ سندرم CKM را داشتند، حدود ۲۱ درصد هیچ عامل خطر قابل‌شناسایی نداشتند (مرحله ۰) و هیچ‌کدام در مرحله ۴ نبودند. مراحل پیشرفته‌تر CKM با نمرات پایین‌تر Life's Essential 8 و آسیب شریانی زودهنگام، از جمله ضخیم‌تر شدن دیواره شریان کاروتید که نشانگر اولیه آترواسکلروز است، حتی در افراد اوایل دهه ۲۰ زندگی همراه بود. پژوهشگران به این نتیجه رسیدند که این یافته‌ها بر نیاز فوری به آغاز پیشگیری در سال‌های ابتدایی زندگی تأکید می‌کنند و فرصت‌هایی برای بهبود سلامت قلبی‌عروقی و جلوگیری از پیشرفت بیماری، مدتها پیش از آنکه بیماری قلبی‌عروقی از نظر بالینی آشکار شود، وجود دارد.