مدیونایتد نیوز
⚡ تازه‌ترین
⏱ مطالعه در ۲ دقیقه منبع: ایرنا

افزایش ۱۴.۳ برابری جذب یک نانوداروی خوراکی با مهندسی متابولیت‌های روده

پژوهشگران دانشگاه‌های سونگ‌کیون‌کوان و میشیگان نانوداروی خوراکی مبتنی بر متابولیت باکتری‌های روده ساخته‌اند که با افزایش ۱۴.۳ برابری زیست‌فراهمی، سلول‌های ایمنی را برای مقابله با سرطان تقویت می‌کند.

افزایش ۱۴.۳ برابری جذب یک نانوداروی خوراکی با مهندسی متابولیت‌های روده
اندازه متن

پژوهشگران دانشگاه‌های سونگ‌کیون‌کوان و میشیگان یک نانوداروی خوراکی مبتنی بر متابولیت‌های باکتری‌های روده توسعه داده‌اند که توان سلول‌های ایمنی را برای مقابله با سرطان افزایش می‌دهد. به گزارش ستاد ویژه توسعه فناوری نانو، این فناوری با بهره‌گیری از ترکیبی به نام ۳،۴-دی‌هیدروکسی‌بنزوئیک اسید (DHB)، سلول‌های T را در وضعیت فعال‌تر و بادوام‌تری نگه می‌دارد و در مدل‌های حیوانی سرطان، به‌ویژه در ترکیب با داروهای ایمونوتراپی، به کوچک‌شدن شدید و حتی حذف کامل تومورها منجر شده است. ایمونوتراپی در سال‌های اخیر به یکی از مهم‌ترین مسیرهای درمان سرطان تبدیل شده، اما تنها بخشی از بیماران به داروهایی مانند مهارکننده‌های PD-1 پاسخ می‌دهند. پژوهشگران در این مطالعه جدید، عامل مؤثر بر عملکرد سیستم ایمنی را در روده و میکروب‌های ساکن آن جست‌وجو کردند و دریافتند DHB می‌تواند ویژگی «حالت بنیادی» (Stemness) سلول‌های T کشنده CD8+ را افزایش دهد و با کاهش گلیکولیز، مسیر سیگنال‌دهی Akt-mTORC1-Myc را تنظیم کند. مشکل اصلی، تجزیه سریع DHB در بدن بود؛ این ترکیب پس از مصرف خوراکی تنها چند دقیقه در گردش خون باقی می‌ماند. پژوهشگران ابتدا آن را به یک پیش‌داروی پایدارتر تبدیل و سپس در یک نانوامولسیون خوراکی بر پایه اسید اولئیک کپسوله کردند؛ فرمولاسیون حاصل با نام Prodrug 201، زیست‌فراهمی DHB را ۱۴.۳ برابر افزایش داد. این نانودارو در مدل‌های حیوانی سرطان روده بزرگ، ملانوما و سرطان پستان آزمایش شد و رشد تومورها به‌شدت کاهش یافت. ترکیب آن با درمان مهار نقاط کنترلی ایمنی (Immune Checkpoint Blockade) در برخی مدل‌ها تومورها را به‌طور کامل از بین برد و حتی حافظه ایمنی طولانی‌مدت ایجاد کرد. نتایج این پژوهش در مجله Nature Nanotechnology منتشر شده است. به گفته پژوهشگران، این مسیر می‌تواند زمینه‌ساز توسعه نسل جدیدی از درمان‌های مبتنی بر میکروبیوم باشد؛ هرچند اثربخشی در انسان هنوز به مطالعات بالینی نیاز دارد.

ادامهٔ اخبار ↓