شرکت Johnson & Johnson | دستیابی به نرخ پاسخ ۷۵ درصدی در سرطان پروستات پیشرفته با مولکول نوآورانه JNJ-6143

شرکت داروسازی جانسون اند جانسون (Johnson & Johnson) نتایج اولیه و درخشان کارآزمایی بالینی فاز یک داروی تحقیقاتی JNJ-6143 (با کد قبلی HLD-0915) را در نشست تخصصی کنگره انجمن انکولوژی پزشکی اروپا (ESMO 2026) ارائه کرد. این ترکیب خوراکی نوآورانه که نخستین داروی مبتنی بر فناوری کیمرهای هدف‌گیرنده مجاورت القاشده تنظیمی (RIPTAC) است، در بیماران مبتلا به سرطان پروستات پیشرفته و مقاوم به درمان‌های متعدد قبلی مورد بررسی قرار گرفته است. یافته‌های مطالعه نشان‌دهنده اثربخشی تومورکش ضدسرطانی بی‌نظیر و ایمنی مطلوب در این گروه از بیماران سخت‌درمان است. بر اساس گزارش ارائه‌شده، در میان بیماران دارای بیماری قابل‌اندازه‌گیری در کوهورت دوز ۵۰ میلی‌گرم روزانه، ۷۵ درصد از بیماران (۱۲ نفر از ۱۶ بیمار) به پاسخ عینی تأییدشده کامل یا نسبی بر اساس معیارهای استاندارد RECIST دست یافتند. علاوه بر این، ۷۷ درصد از بیماران کاهش حداقل ۵۰ درصدی در سطح آنتی‌ژن اختصاصی پروستات (PSA) را تجربه کردند و در حدود نیمی از بیماران (۴۸ درصد)، میزان PSA خون بیش از ۹۰ درصد افت پیدا کرد. این داده‌های قوی، دوز ۵۰ میلی‌گرم یک‌بار در روز را به عنوان دوز بهینه برای ادامه توسعه بالینی در فازهای بعدی تثبیت کرده است. سازوکار عمل داروی JNJ-6143 به عنوان یک پیشرفت بیولوژیک نوین شناخته می‌شود؛ مولکول‌های پلتفرم RIPTAC با ایجاد یک قفل پروتئینی دوتایی هدفمند میان پروتئین بقای سلولی BRD4 و گیرنده آندروژن (AR) که به شدت در سلول‌های بدخیم پروستات بیان می‌شود، عمل می‌کنند. این اتصال اختصاصی موجب اختلال در سامانه‌های حیاتی سلول سرطانی و تحریک مرگ برنامه‌ریزی‌شده سلولی می‌گردد، بدون آنکه بر بافت‌های سالم فاقد بیان بالای گیرنده آندروژن آسیب وارد کند. این مکانیسم کاملاً متفاوت از مهارکننده‌های رایج مسیر هورمونی و رادیولیگاندتراپی هدفمند PSMA است. بیماران مبتلا به سرطان پروستات متاستاتیک مقاوم به اخته‌سازی (mCRPC) که پس از شکست درمان‌های نوین مهارکننده مسیر آندروژن دچار پیشرفت بیماری می‌شوند، با محدودیت جدی گزینه‌های درمانی مواجه بوده و میانه بقای کلی آن‌ها بین دو تا سه سال برآورد می‌شود. شرکت جانسون اند جانسون اعلام کرده است که پروفایل عوارض جانبی داروی JNJ-6143 در این مطالعه عمدتاً خفیف تا متوسط (درجات ۱ و ۲) بوده و مطالعات بالینی گسترده‌تر برای ارزیابی این مولکول به عنوان درمانی تحول‌آفرین به سرعت پیگیری خواهد شد.