چرا صنعت دارو به خصوصی‌سازی واقعی نیاز دارد؟

دومین تلاش بانک ملی برای واگذاری بلوک ۹۰.۵ درصدی «شفادارو» با ارزشی فراتر از ۴۱ هزار میلیارد تومان در حالی کلید خورده است که فعالان صنعت دارو، خصوصی‌سازی واقعی و پایان دادن به قیمت‌گذاری دستوری را تنها راه عبور این صنعت از فرسودگی و استهلاک سرمایه می‌دانند. بر اساس جدیدترین اطلاعیه بورس تهران، روز شنبه ۲۵ مهرماه دو میلیارد و ۴۵۵ میلیون سهم (معادل ۹۰.۵۲ درصد) از شرکت سرمایه‌گذاری شفادارو، اصالتاً و به وکالت از گروه توسعه ملی، توسط هلدینگ آینده‌پویا با قیمت پایه هر سهم معادل قیمت پایانی به‌علاوه ۱۲۵ درصد (مشروط بر عدم افت از ۱۶۲,۸۳۰ ریال) عرضه می‌شود. نخستین تلاش واگذاری در دی‌ماه ۱۴۰۴ با رقابتی سنگین به قیمت ۳۷ هزار میلیارد تومان رسید اما به دلیل عدم تودیع ثمن نقدی ابطال شد؛ اکنون اصلاح نرخ‌های فروش دارو و جهش ۳۰۰ تا ۵۰۰ درصدی سهام دارویی، ارزش شفادارو را افزایش داده است. محمد عبده‌زاده، رئیس سابق هیات مدیره سندیکای صاحبان صنایع داروهای انسانی ایران، لازمه پویایی و تاب‌آوری صنعت دارو را ثبات اقتصادی و حاشیه سود منطقی دانست و گفت: در سال‌های اخیر نرخ سرمایه‌گذاری در این صنعت حتی از میزان استهلاک خطوط تولید و تجهیزات نیز کمتر بوده و این ناترازی، نوسازی زیرساخت‌ها و انتقال فناوری‌های نوین را با چالش جدی مواجه کرده است. وی با اشاره به پیامدهای سیاست‌های انقباضی افزود: کاهش توان نقدینگی شرکت‌ها به افت ذخایر استراتژیک مواد اولیه منجر شده و ریسک کمبود اقلام دارویی را در ماه‌های آتی افزایش داده است. عبده‌زاده خصوصی‌سازی واقعی را نه تنها الزام قانونی در چارچوب اصل ۴۴، بلکه راهکاری اساسی برای خروج از رخوت مدیریتی و کاهش تصدی‌گری‌های شبه‌دولتی دانست و پیشنهاد کرد فرایند قیمت‌گذاری در کمیسیون‌های تخصصی بر اساس محاسبات واقعی بهای تمام‌شده اصلاح شود. به گفته وی، صنعت داروسازی ایران با وجود چالش‌هایی چون وابستگی به مواد اولیه وارداتی و موانع تحریمی، پتانسیل‌های بی‌نظیری مانند رشد ۵ برابری در حوزه داروهای بیوتکنولوژیک، صادرات منطقه‌ای و توسعه مراکز تحقیق و توسعه دارد؛ تحقق این ظرفیت‌ها نیازمند همکاری‌های بین‌المللی، پذیرش رقابت سالم و اعتماد به اهلیت بخش خصوصی در اداره بنگاه‌های دارویی است. (منبع: بورس24)